Home > Wearables > To glass or not to glass – en 3 gouden regels

To glass or not to glass – en 3 gouden regels

10 maart 2015 wordt een belangrijke dag. Het is de dag waarop ik hopelijk mijn collega M kan vertellen dat ik gelijk heb gekregen. In een overvolle zaal op SXSW werd de vraag aan het publiek gesteld: ‘Wie denkt dat Google Glasses binnen twee jaar serieus succes gaat verwerven?’. Ik schoot zo snel met mijn vinger de lucht in dat ik zowat van mijn stoel stuiterde. Een snelle blik om me heen maakte pijnlijk duidelijk dat ik nogal eenzaam was in dat enthousiasme. Ook collega M keek me fronsend aan, schudde traag en afkeurend zijn hoofd en ik daalde duidelijk in zijn achting. Op zijn neus geen nepbril. Voor zijn oog geen schermpje. En wat hem betreft gaan we die gekkigheid op niemands reukorgaan loslaten.

glass

Nou, wel op mijn neus. Sterker nog, ik kan niet wachten. Ideaal! Wandelend over straat pushberichten in mijn ooghoek zien verschijnen van Google Now die me laat weten dat collega M in de buurt is, en dat ik nog een appletje (pun intended) met de man te schillen heb. En dat ik dan met slechts één voice command mijn Glasses de opdracht kan geven alles te filmen wat ik dan zie. Geen gerommel meer in mijn altijd te grote tas op zoek naar mijn Nexus om een filmpje te schieten van iets wat alweer bijna voorbij is als ik ‘m gevonden heb. Hoe kun je dat niet willen?

Of dat een oude bekende me aan spreekt op een feestje. En dat hij voor ik het weet mij zijn hele, niet al te boeiende levensgeschiedenis ontrafelt. Maar dat gelukkig op dat moment in mijn rechterooghoek mijn Facebook timeline op plopt. Dat ik, terwijl ik schaapachtig naar mijn eenzijdige gesprekspartner glimlach, ongemerkt door de posts van mijn vrienden kan scrollen. Dat de man zo vol is van zichzelf dat hij het niet eens door heeft als ik zeg: ‘Glass, maak een video’. Dat ik hem dan film terwijl hij  inmiddels is aanbeland bij zijn stukgelopen huwelijk, en dat ik hem tag  met zijn eigen Facebooknaam en het post op mijn Facebook timeline…

Rewind… Je moet er niet aan denken dat jij die man bent. Ervan uitgaan dat je een privé gesprek voert met iemand, en zonder dat jij het in de gaten hebt, belandt de hele conversatie op internet. Het kost me moeite het toe te geven, maar inderdaad: het is één van de nare kantjes van Google Glass. (Tuurlijk, officieel brandt er een lampje zodra er gefilmd wordt, maar laten we elkaar niet voor de gek houden: dat lampje valt te hacken.) Dus vooruit, deze techniek van de nabije toekomst dwingt ons wel nieuwe offline etiquette-afspraken te maken. Of heeft collega M gelijk, en gaat de slimme bril die jouw offline wereld online maakt nooit doorbreken? Ik waag te geloven van wel. En om vast een schot voor de boeg te nemen, hier mijn 3 gouden Glasses-regels.

1. Men zal niet ongevraagd gesprekken filmen, tenzij het filmen ervan een groot maatschappelijk belang dient.
2. Men zal bij gesprekken langer dan 3 volzinnen, de Glasses afnemen en iemand zijn/haar onverdeelde aandacht schenken.
3. Men zal gênante momenten* van onbekenden die door Glasses gekoppeld worden aan social accounts niet taggen.  

*Nu is ‘gênant’ nogal subjectief. Bij twijfel, stel jezelf de vraag: kan iemand hierdoor zijn baan/relatie/sociale leven verliezen? Bij ja, dan niet taggen.

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.