Home > Big data > Anoniem rebelleren | Column Technisch Weekblad

Anoniem rebelleren | Column Technisch Weekblad

Facebook gezichtsherkening
T

oen ik een jaar of tien was, had ik op het kippeneindje van mijn basisschool naar huis te kampen met een stalker avant la lettre. De pestkop – een prepuber met donshaar – schepte er genoegen in om al fietsend ondergetekende met haar roze, stalen rosje de struiken in te duwen. Het was vernederend en ik voelde me er waanzinnig machteloos bij. Want ik had geen idee wie het was. Wat begin je tegen een onbekende vijand?

Na een paar weken van af-en-aan-treiterijen kwamen we achter de identiteit van het sneue sujet. Mijn moeder ging gewapend met een knap staaltje verbale verontwaardiging op hoge poten naar zijn ouders en ik ben sindsdien nooit meer met mijn fiets in de struiken beland (althans… misschien een keertje na een studentenbacchanaal, maar daar weet ik niets meer van).

Tegenwoordig is het voor treiteraars een stuk moeilijker om anoniem te rebelleren. Want anno nu is er Facebook. En dat heeft een geniale tagging-feature. Het idee: je uploadt een foto en Facebook raadt alvast voor je wie er op de foto staan. Dankzij Facebooks slimme algoritme ‘Deep Face’ zijn de suggesties heel accuraat. Mijn pestkop was in no-time ontmanteld geweest. Ware het niet dat de tagging-feature in de EU al enkele jaren is verboden. In de VS daarentegen staat de optie wel standaard aan.

En daarom ligt Facebook nu ook daar onder vuur. In de staat Illinois speelt namelijk een rechtszaak tegen Mark Zuckerberg en de zijnen, omdat het gezichtsherkenningsalgoritme een inbreuk op onze privacy zou betekenen. Daar zit wel wat in. Want wat nou als de offline pestkop ook wel geïnteresseerd was geweest in míjn identiteit. Dan had ook hij die via een foto van mij in een handomdraai kunnen ontrafelen. Daarmee was het hek van de dam geweest. In plaats van die vijf minuten kwetsbaarheid op het fietspad, was ik dan 24 uur per dag zijn prooi geweest. Van offline naar online met mijn gezicht als link…

‘Geen stress’, vindt Facebook. Je kunt de tagging-opties tenslotte ook gewoon uitzetten via je privacy-instellingen. Dan krijgt niemand jou als suggestie te zien. Probleem opgelost. Toch? Nou, niet helemaal. Want, zo betogen de aanklagers in Illinois: ook als je de tagging-opties uitzet, slaat Facebook nog steeds wel de biometrische data, behorend bij je gezicht op in hun database. Ook zonder jouw toestemming. Wie garandeert je dat die gegevens nooit op straat komen te liggen? Mochten de aanklagers gelijk krijgen, dan kan dat een schadeclaim van miljoenen betekenen en het einde van een van de kernfunctionaliteiten van Facebook. Maar als ze niet in hun gelijk worden gesteld, blijft de vraag wat er met onze biometrische data gebeurt. Of anders gesteld: wie is nou eigenlijk eigenaar van je gezicht? Van je identiteit? Jijzelf, zou je denken. Maar is dat nog wel zo? Het laatste woord is er voorlopig nog niet over gezegd. Het doet je bijna terugverlangen naar de pure eenvoud van pesterijen op het fietspad na schooltijd.

Deze column verscheen eerder in Technisch Weekblad.
You may also like
Hacking the brain
Hoofdzaken | Column Technisch Weekblad
Burgerking spam
Spraakspam | Column Technisch Weekblad
Offline leven onrealistisch
Offline leven is onrealistisch | Column Technisch Weekblad
Van wanbetaler naar terrorist
Van wanbetaler naar terrorist | Column Technisch Weekblad

Leave a Reply